Sielkunde en Psigiatrie

Hallusinasies

hallusinasies - dit is 'n beeld wat ontstaan ​​in die bewussyn van 'n individu sonder die teenwoordigheid van 'n eksterne stimulus. Hulle kan ontstaan ​​as gevolg van ernstige moegheid, met die gebruik van 'n aantal dwelms psigotropiese effekte en met sekere neurologiese kwale en sekere geestesongesteldhede. Met ander woorde, hallusinasies is onwerklike persepsies, 'n beeld sonder 'n voorwerp, sensasies wat ontstaan ​​sonder irritasie. Beelde wat nie ondersteun word deur werklik bestaande stimuli nie, kan beskou word as 'n fout in die prosesse van waarneming van die sintuie wanneer die pasiënt iets sien wat nie werklik bestaan ​​nie.

Daar is hallusinasies wat 'n sensueel helder kleur het, oortuigend. Hulle kan buite geprojekteer word, verskil nie van die ware persepsies nie en word waar genoem. Daarbenewens is daar hallusinasies, waargeneem deur die interne ouditiewe ontleder of die visuele, gelokaliseer in die interne sfeer van bewussyn en beskou as gevolg van die invloed van sommige eksterne krag wat visioene veroorsaak, byvoorbeeld stemme. Hulle word pseudo-hallusinasies genoem.

Oorsake van hallusinasies

Imaginary beelde, wat nie ondersteun word deur stimuli wat eintlik teenwoordig is en wat verband hou met die visuele stelsel nie, word gekenmerk deur die pasiënte wat 'n verskeidenheid eintlik nie-bestaande voorwerpe of gebeure sien waarin hulle kan deelneem.

Hierdie hallusinasies in mense ontstaan ​​as gevolg van vergiftiging met alkoholbevattende stowwe (dit is een van die manifestasies van deliriumtremens), met die gebruik van narkotiese middels, sowel as psigostimulante, soos LSD, kokaïen, ens., Middels. M-antikolinergiese blokkeffekte (byvoorbeeld antidepressante) , 'n paar organiese tin strukture. Daarbenewens het visuele beelde, sowel as ouditiewe hallusinasies, kenmerkend van sommige kwale (pedunale hallusinose).

Visuele hallusinasies, dus - dit is die sogenaamde visuele illusie, gefrustreerde persepsie van die werklikheid. Met hierdie kwaal kan die pasiënt nie regte voorwerpe skei van denkbeeldige beelde nie.

Bestellings uitgereik deur "stem oor", woorde van lof van onsigbare vriende, skree is hallusinasies aan die kant van die ouditiewe stelsel. Hulle word dikwels waargeneem in skisofreniese afwykings, eenvoudige gedeeltelike aanvalle, voorkom met alkoholiese hallusinose, is die gevolg van verskeie vergiftigings.

Die gevoel van verbeeldingryke reuke is kenmerkend van olfaktiewe foutiewe persepsies, wat ook voorkom in skisofrenie, wat dikwels veroorsaak dat pasiënte baie onaangename "reuke" van rot, rottenness, ens. Voel. Daarbenewens kan olfaktoriese hallusinasies defekte in die brein veroorsaak, naamlik letsels van die temporale lob. Gedeeltelike aanvalle en enfalitis wat veroorsaak word deur die herpesvirus, tesame met olfaktoriese denkbeeldige persepsies, veroorsaak ook smaakhallusinasies, wat gekenmerk word deur die pasiënt se gevoel van aangename of walglike smaak in die mond.

Taktiele hallusinasies in individue word uitgedruk in die gevoel van voorwerpe, in werklikheid, nie bestaan ​​nie. Die oorsaak van hul voorkoms is alkoholonttrekkingsindroom, wat ook gepaard gaan met ouditiewe foutiewe persepsies en visuele visioene.

Liggaamshalusinasies word gekenmerk deur siek voel van 'n verskeidenheid onaangename gevoelens, byvoorbeeld deur 'n elektriese stroom deur die liggaam te verby. Daarbenewens kan dit 'n gevoel wees om die ledemate te gryp, die liggaam aan te raak, ontploffing van borrels in die dunderm. Hierdie hallusinasies kan skisofrenie of enkefalitis veroorsaak.

Ongeag die faktore wat die opkoms van foutiewe persepsies veroorsaak, word hallusinasies gekenmerk deur verskillende spesifisiteite en het verskillende effekte op pasiënte.

Sommige mag 'n neutrale kleur hê of ontbloot wees. Pasiënte wat aan sulke hallusinasies ly, hou rustig verband met hulle, dikwels selfs onverskillig. Daar is egter uitsonderings waarin denkbeeldige beelde emosioneel gemanifesteer word.

Wetenskaplikes, bespreek die faktore wat die voorkoms van hallusinasies van verskillende soorte veroorsaak, beklemtoon altyd dat vandag hierdie verskynsel swak bestudeer word, en die siektes wat voortspruit uit foutiewe persepsies, is nie duidelik genoeg nie. Afsonderlik onderskei kundiges denkbeeldige persepsies wat inherent is aan gesonde individue. Byvoorbeeld, massale hallusinasies. In die loop van hul geboorte is daar 'n verskynsel van massa-voorstel, waarin mense, soos dit was, mekaar "besmet" of "plant", terwyl die skare 'n enkele organisme verteenwoordig. Dit is lank reeds vasgestel dat menslike individue in die massa redelik maklik suggereer en alleen kan optree soos 'n kritiese persoon.

Dikwels word ouderdom die oorsaak van hierdie toestand. Ouderdom is 'n onvermydelike proses in die bestaan ​​van elke individu en word gepaard gegaan met ernstige veranderinge in die liggaam. Dit beteken egter glad nie dat alle bejaarde individue swakgesind of onbekwaam sal wees nie. Tog het vakke wat die sestigjarige ouderdomlyn oorgesteek het, dikwels geestelike versteurings wat inherent is in die ouderdom. Die eerste posisie onder sulke siektes word deur paranoia beset, wat die oorsaak van die wysiging van die gedragsreaksie van bejaardes veroorsaak en 'n verskeidenheid denkbeeldige persepsies veroorsaak.

Ook, die voortdurend verminderde stemming agtergrond, stabiele pessimisme, hoë angs, vrees vir die dood - dra nie by tot die verbetering van die huidige situasie nie. Daarbenewens word hallusinasies by bejaardes soms deur hulle as vermaak beskou, 'n geleentheid om weg te steek van nie-aangename werklikheid.

Benewens die bogenoemde redes, is daar ook dwelms, hallusinasies word dikwels wakker gemaak deur dwelmmiddels te gebruik. Daarom, voordat u 'n diagnose maak, is dit nodig om die moontlikheid van persepsiebedrog te uitsluit as gevolg van oormatige gebruik van dwelms of newe-effekte van ander middels.

Simptome van hallusinasies

Aangesien illusoriese persepsies in analiseerderstelsels verdeel word, sal hul simptome ooreenstem met die ontledersisteem waar daar 'n oortreding van persepsie is. In die praktyk is die belangrikste hallusinasies die belangrikste.

Hypnagogiese denkbeeldige beelde - visuele of ouditiewe foutiewe persepsies wat voorkom wanneer u aan die slaap raak, dit is met u oë toe, lei dikwels tot die ontwikkeling van deliriumtremens.

Daarbenewens is denkbeeldige persepsies waar en vals (pseudohallusinasies). 'N Pasiënt met ware hallusinasies is seker van hul werklikheid. Vir hom word hulle vertoon in die ruimte wat hom omring, en is identies aan alledaagse klanke, stemme en visuele beelde. En pseudo-hallusinasies is beperk tot die pasiënt se liggaam. Hulle word vergesel van 'n gevoel van vervreemding (hulle kan byvoorbeeld stemme uit die buitenste ruimte in hul eie kop hoor, hulle is seker van 'n buitengewone effek op hul denkgevoelige prosesse). As 'n reël word pseudohallucinasies waargeneem in kombinasie met delirium van blootstelling. Ware illusoriese persepsies is meer kenmerkend van psigose van 'n alkoholiese, traumatiese en organiese aard. Pseudogallusinasies is slegs kenmerkend vir skisofrenie.

Die psigopatologiese sindroom, wat bestaan ​​uit uitgesproke, oorvloedige (van verskillende tipes) hallusinasies, wat in die kliniese beeld van die siekte voorkom, word hallusinose genoem. Hierdie sindroom word dikwels vergesel deur delirium.

Akute hallusinose ontwikkel as gevolg van 'n aansteeklike of dronkingspsigose. Akute hallusinose kan tot 'n chroniese kursus lei teen die agtergrond van organiese breinafwykings of vaskulêre siektes met onvoldoende behandeling. In die kroniese verloop van die beskryf sindroom oorheers ouditiewe illusoriese persepsies in die simptomatologie en minder dikwels tasbare denkbeeldige sensasies. Terselfdertyd word pasiëntgedrag gekenmerk deur ordelikheid, miskien selfs 'n kritiese houding teenoor nie-bestaande "stemme" in die kop. Dikwels kan pasiënte prestasie behou.

Hallusinasies vir demensie kan lank en gereeld wees, of omgekeerd, skaars en korttermyn. Die duur en frekwensie van aanvalle hang af van die graad en area van skade aan die strukturele elemente van die brein, sowel as op die natuurlike sterkte en defensiewe reaksie op die voorkoms van geestesversteurings van enige oorsprong. Pasiënte is meer geneig om visuele hallusinasies in demensie te hê. In die vroeë stadium van die aanvang van demensie word persepsieversteurings selde waargeneem. Soos die malady ontwikkel, word hallusinasies meer gereeld.

Hallusinasies by bejaardes word gekenmerk deur 'n redelik wye reeks. Bejaarde pasiënte streef nie net uitsluitlik na ouditiewe hallusinasies nie, maar ook illusoriese smaak sensasies, sowel as visuele denkbeeldige beelde, olfaktoriese en liggaamlike hallusinasies. So, byvoorbeeld, pasiënte wat 'n geskiedenis van paranoia het, kla gereeld oor 'n vreemde reuk in hul kamer, die aankoop van kos heeltemal verskillende smaak eienskappe, ens.

Soorte hallusinasies

Die afwykings van die ouditiewe ontleder, uitgedruk in die teenwoordigheid van denkbeeldige persepsies, is elementêr (geluide, afsonderlike klanke, woorde, gesprekke) en verbale: imperatiewe en spraakmotor hallusinasies, kommentaar, dreigende, kontrasterende aard van illusoriese persepsies.

Imperatiewe verbale hallusinasies manifesteer hulself in die luister na geduldige bestellings, wat hy feitlik nie kan weerstaan ​​nie. Sulke hallusinasies is 'n ernstige bedreiging vir die samelewing en die pasiënt direk, aangesien hulle dikwels opdrag gee om te vernietig, te slaan, op te blaas, 'n vinger af te sny, ens.

Kommentaar op denkbeeldige beelde word uitgedruk in die bespreking van nie-bestaande stemme van al die pasiënt se optrede, sy gedagtes en aspirasies. Soms kan hulle so depressief wees dat selfmoord die enigste manier word vir die pasiënt om van hul teenwoordigheid ontslae te raak.

Verbale hallusinasies van 'n dreigende aard word uitgedruk in 'n bestendige persepsie deur pasiënte van verbale dreigemente na hul eie adres. Byvoorbeeld, dit lyk vir hulle dat hulle gekap word, geëmasculeer, gedwing word om gif te drink.

Kontrasterende denkbeeldige persepsies het die karakter van 'n kollektiewe dialoog. Een stel stemme veroordeel die pasiënt verontwaardig, eis dat hy aan gesofistikeerde marteling onderwerp word of hom doodmaak, terwyl 'n ander groep hom huiwerig beskerm, skielik versoek om marteling uit te stel, verseker dat die pasiënt sal regstel, ophou om alkoholiese drank te drink, beter word. . Kenmerkend vir hierdie tipe siekte is dat 'n groep stemme nie direk met die pasiënt praat nie, maar met mekaar kommunikeer. Dikwels gee hulle die teenoorgestelde bestellings aan die pasiënt (raak aan die slaap en terselfdertyd dans).

Spraakmotor hallusinasies word gekenmerk deur die pasiënt se oortuiging in die verkryging van iemand deur sy eie spraakapparaat, deur die spiere van die tong en mond te beïnvloed. Soms spreek die artikulatoriese apparaat stemme wat nie aan ander gehoorbaar is nie. Baie navorsers hou verband met die beskryf denkbeeldige persepsies op variasies van pseudo-hallusinatoriese afwykings.

Volgens hul voorkoms beklee visuele hallusinasies in individue die tweede posisie nadat hulle in psigopatologie gehoor het. Hulle kan ook elementêr wees (byvoorbeeld, 'n persoon sien rook, mis, flitse van die lig), dit wil sê met onvoltooide objektiwiteit en onderwerp, naamlik soopsie (dieresigie), polopopiese (veelvoudige beelde van illusoriese voorwerpe), demonomaniese (visioene van die karakters van mitologie , duiwels, vreemdelinge), diplopiese (visioene van verdubbelde illusie-beelde), panoramiese (visioene van kleurvolle landskappe), endoskopiese (visioene binne die voorwerp van voorwerpe), toneelagtige (visioene van plotverwante denkbeeldige tonele) tseroskopicheskie (nadenke van sy interne organe).

Die outoskopiese denkbeeldige persepsies bestaan ​​uit die waarneming deur die pasiënt van een of meer van sy tweeling, wat sy gedragsbewegings en maniere heeltemal herhaal. Daar is negatiewe outoskopiese foutiewe persepsies wanneer die pasiënt nie sy eie weerkaatsing in die spieëloppervlak kan sien nie.

Outoscopie word waargeneem wanneer organiese afwykings in die temporale lob en parietale brein, in alkoholisme, met tekens van postoperatiewe hipoksie, weens die teenwoordigheid van uitgesproke traumatiese gebeure.

Mikroskopiese hallusinasies word uitgedruk in bedrieglike persepsies, wat 'n illusoriese afname in die grootte van mense verteenwoordig. Sulke hallusinasies word meestal gevind in psigose van aansteeklike genese, alkoholisme, chloroformvergiftiging en dronkenskap met eter.

Makroskopiese illusies van persepsie - die pasiënt sien vergrote lewende wesens. Polipopiese denkbeeldige persepsies bestaan ​​uit die pasiënt se visie van 'n stel identiese denkbeeldige beelde, asof dit as 'n bloudruk geskep word.

Adeomorfe hallusinasies is visuele vervormings, sonder spesifieke vorms, helderheid van kleure en driedimensionele konfigurasie. Baie wetenskaplikes skryf hierdie tipe wanorde toe aan 'n spesiale soort pseudo-hallusinasies, wat kenmerkend van skisofrenie is.

Buitekampinale hallusinasies bestaan ​​in die pasiënt wat met 'n hoekvisie (dit is buite die gewone sieningsveld) van enige verskynsel of mense sien. Wanneer die pasiënt sy kop in die rigting van 'n nie-bestaande voorwerp draai, verdwyn sulke visies dadelik. Hemianoptiese hallusinasies word gekenmerk deur die verlies van een helfte van die oog, waargeneem word met organiese afwykings wat voorkom in die sentrale senuweestelsel van 'n persoon.

Hallusinasies van Charles Bonnet is ware verwringings van persepsie, word waargeneem met die nederlaag van een van die ontleders. Visuele hallusinasies word byvoorbeeld in retinale loslating of gloukoom waargeneem, en in otitis media word ouditiewe illusies waargeneem.

Olfaktoriese hallusinasies is 'n bedrieglike persepsie van baie onaangename, soms walglike en selfs verstikkende reuke (byvoorbeeld, die pasiënt voel die reuk van 'n vervalle lyk, wat in werklikheid nie bestaan ​​nie). Dikwels kan hallusinasies van die olfaktoriese tipe nie van olfaktiewe illusies onderskei word nie. Dit gebeur dat albei siektes by een pasiënt kan voorkom, en daarom weier so 'n pasiënt om te eet. Misleidende persepsies van die olfaktoriese tipe kan ontstaan ​​as gevolg van verskeie geestesongesteldhede, maar hulle is meestal kenmerkend van organiese afwykings van die brein en word gelokaliseer in die temporale streek.

Smaak hallusinasies word dikwels waargeneem in kombinasie met olfaktoriese misleidende persepsies, gemanifesteer in die sin van smaakvrot, pus, ens.

Taktiele hallusinasies bestaan ​​in die pasiënt wat soortgelyke vloeistof op die liggaam voel (gigrik), raak iets hoë of lae temperatuur (termiese hallusinasies), die rug van die liggaam (hapties), 'n illusie van insekte of onder die vel (interne diergeneeskunde), kruipende insekte of ander klein wesens op die vel (eksterne diergeneeskunde).

Sommige wetenskaplikes skryf aan die hallusinasies van 'n tasbare tipe 'n simptoom van die sensasie van 'n vreemde voorwerp in die mond, byvoorbeeld draad, hare, fyn draad, waargeneem in tetraetiel-lood delirium. Hierdie simptoom is in werklikheid 'n uitdrukking van die sogenaamde orofaryngeale denkbeeldige persepsies. Taktiele illusoriese voorstellings is kenmerkend van kokaïenpsigose, wreedheid van bewussyn van verskillende etiologie, skisofrenie. Dikwels word taktiele hallusinasies in skisofrenie gelokaliseer in die area van die urogenitale organe.

Funksionele hallusinasies ontstaan ​​teen die agtergrond van 'n werklike stimulus en leef tot aan die einde van die stimulus. Byvoorbeeld, teen die agtergrond van 'n klaviermelodie kan 'n pasiënt gelyktydig die geluid van 'n klavier en 'n stem hoor. Aan die einde van die melodie verdwyn die illusoriese stem. Eenvoudig gestel, beskou die pasiënt terselfdertyd 'n ware stimulus (klavier) en 'n stem van 'n bestelkarakter.

Funksionele hallusinasies word ook volgens die ontleder verdeel. Refleks hallusinasies is verwant aan funksionele, uitgedruk in die voorkoms van denkbeeldige persepsies van een ontleder, wanneer blootgestel aan 'n ander, en bestaan ​​slegs tydens die stimulering van die eerste ontleder. Byvoorbeeld, die pasiënt kan 'n aanraking van iets nat op die vel voel (refleksiewe higriese hallusinasies) wanneer u 'n bepaalde prentjie bekyk. Sodra die pasiënt ophou om na die prent te kyk, verdwyn die ongemak.

Kinestetiese (psigomotoriese) foutiewe persepsies word gemanifesteer in die pasiënt se gevoel van bewegings van sekere dele van die liggaam wat teen hul wil voorkom, maar in werklikheid is daar geen bewegings nie.

Экстатические галлюцинации у человека обнаруживаются, когда он находится в состоянии экстаза. Они отличаются красочностью, образностью, влиянием на эмоциональную сферу. Нередко характеризуются религиозным, мистическим содержанием. Daar is visuele en ouditiewe, sowel as komplekse. Baie dwelms, hallusinasies veroorsaak, maar hulle word nie altyd vergesel van positiewe emosies nie.

Hallucinose is 'n psigopatologiese sindroom wat gekenmerk word deur die teenwoordigheid van uitgesproke meerdere hallusinasies teen die agtergrond van 'n duidelike bewustheid.

Nonsens, hallusinasies vorm Plyut's hallucinosis, wat 'n verbale (minder dikwels olfaktoriese en visuele) denkbeeldige persepsie in kombinasie met 'n dwaling van vervolging met 'n duidelike verstand is. Hierdie vorm van hallusinose kom voor by hierdie siekte, soos syfilis van die brein.

Aterosklerotiese hallusinose is meer algemeen in die vroulike bevolking. Terselfdertyd word aanvanklike bedrieglike persepsies afgeskerm, aangesien aterosklerose ontwikkel, verergering van kenmerkende eienskappe, soos die verswakking van geheue, afname in intellektuele aktiwiteit, apatie, word opgemerk. Die inhoud van verdraaide persepsies is meer dikwels neutraal en handel oor gewone daaglikse sake. Met die verdieping van aterosklerose kan misleidende persepsies toenemend fantasties word.

Hallusinasies by kinders word dikwels verwar met illusies wat onvoldoende persepsie is deur kinders van voorwerpe wat eintlik bestaan. Vir klein krummels word die visie van illusies ook as die fisiologiese norm beskou, aangesien dit met hul hulp die ontwikkeling van fantasie plaasvind.

Hallusinasies toon spontaan soorte verskillende voorwerpe, gekenmerk deur kleur, die persepsie van voorwerpe en aksies wat nie in werklikheid bestaan ​​nie.

Hallusinasies by kinders is 'n konstante onderwerp van studie deur wetenskaplikes. Onlangse studies dui aan dat ouditiewe hallusinasies voorkom in ongeveer 10% van die leerlinge in primêre grade. Die voorkoms van denkbeeldige persepsies by kinders is nie afhanklik van hul geslag nie.

Behandeling van hallusinasies

Vir effektiewe behandeling van perseptuele afwykings, is dit nodig om uit te vind die rede wat die voorkoms van hierdie toestand veroorsaak het.

Hallusinasies, wat om te doen? Vandag is baie metodes ontwikkel vir die behandeling van verskillende tipes hallusinasies. Maar met 'n aantal kwale is terapie daarop gemik om die siekte wat die hallusinasies veroorsaak het, te genees en om die simptome uit te skakel of te verlig. Sedert in 'n geïsoleerde vorm, hallusinasies is redelik skaars. Dikwels is dit 'n integrale deel van 'n aantal psigopatiese sindrome, wat dikwels met verskillende variasies van delirium gekombineer word. Dikwels raak die voorkoms van denkbeeldige persepsies, veral aan die begin van die verloop van die siekte, gewoonlik die pasiënt en word gepaard gegaan met opwinding, 'n gevoel van vrees, angs.

Tot dusver is die vraag na effektiewe terapie vir hallusinasies kontroversieel, maar byna alle genesers stem saam dat die behandeling individueel gerig moet word.

In die eerste beurt is dit nodig om verskeie siektes en dronkenskappe uit te sluit, wat dikwels faktore is wat die voorkoms van hierdie toestand veroorsaak. Dan moet jy aandag gee aan die medisyne wat deur die pasiënt gebruik word. Sedert die kliniese praktyk was daar baie gevalle wanneer dit genoeg was om die gebruik van sekere middels te kanselleer vir die behandeling van persepsie foute van verskillende analiseerders.

Mense wat ly aan die voorkoms van hallusinasies, kan gekenmerk word deur 'n kritiese houding teenoor denkbeeldige idees wat in die verstand voorkom, en nie krities nie. Die individu kan daarvan bewus wees dat die stemme wat hulle hoor of die tonele wat hy waarneem, nie in werklikheid bestaan ​​nie, maar mag dink dat hulle waar is. Dikwels kan pasiënte regtig regte tonele sien wat waar is om byvoorbeeld gebeurtenisse met betrekking tot familielede te waarneem.

Sommige pasiënte wat aan hierdie toestand ly, kan denkbeeldige persepsies van die werklikheid onderskei, terwyl ander nie kan nie, sommige kan veranderinge in die liggaam voel, wat voorlopers van dreigende hallusinasies is. Intieme omgewing kan die voorkoms van hierdie wanorde in 'n individu volgens sy gedrag merk, naamlik deur sy gebare, gesigsuitdrukkings, aksies te sien, te luister na woorde wat uitgespreek word deur hom wat nie ooreenstem met die omliggende werklikheid nie. Dit is baie belangrik, aangesien die pasiënte, wat vrees dat hulle in 'n geesteshospitaal geplaas word of weens hul wanpraktyk oor die algemeen, probeer om die simptome te verberg en hallusinerende ervarings te ontmoedig.

'N Pasiënt wat aan hallusinasies ly, word gekenmerk deur konsentrasie en waaksaamheid. Hy kan met 'n blote oog na die omliggende ruimte staar, luister intens na iets of sy lippe stilweg beweeg, reageer op sy onwerklike gesprekke. Dit gebeur dat hierdie toestand in individue gereeld voorkom. In sulke gevalle word dit gekenmerk deur 'n kort kursus, daarom is dit belangrik om nie die hallusinasie-episode te mis nie. Mimics van pasiënte stem dikwels ooreen met die inhoud van denkbeeldige persepsies, waardeur hulle verrassing, vrees, woede, minder dikwels vreugde, vreugde weerspieël.

Met hallusinasies, wat gekenmerk word deur die helderheid van persepsie, kan hulle reageer op die stemme wat hulle hard hoor, hul ore steek, hul neus met hul hande hou, hul oë druk, afwesige monsters afskakel.

Hallusinasies, wat om te doen? By die voor-mediese stadium is die hoofsaak die veiligheid van die pasiënt-individu en sy omgewing. Daarom is dit nodig om moontlike gevaarlike en traumatiese aksies te voorkom.

Verantwoordelikheid vir die behandeling van individue wat ly aan 'n foutiewe persepsie van die werklikheid, val in die eerste beurt op hul naaste sirkel - familie.

In die mediese stadium word anamnesis eerste versamel, die aard van die sigbare, hoorbare en waargeneem word verduidelike, laboratoriumondersoek word uitgevoer met die doel om die terapie akkuraat te diagnoseer en voorskryf, metodes van versorging en monitering van die pasiënt.

Behandeling fokus op die verlossing van angsaanvalle en is gemik op die uitskakeling van simptome soos wanfunksies, hallusinasies. Vir hierdie doel kan intramuskulêre inspuitings van Tizercine of Aminazine gebruik word in kombinasie met Haloperidol of Trisedil. Die pasiënt word in 'n psigiatriese kliniek gehospitaliseer in die teenwoordigheid van 'n ernstige geestesongesteldheid wat die voorkoms van hallusinasies veroorsaak het.

Nie-pasiënte help nie, aangesien hierdie siekte in staat is om te vorder en kan 'n chroniese kursus (hallusinose) word, veral as daar verswarende faktore is, byvoorbeeld alkoholisme. Die pasiënt kan nie al sy hallusinasies van die werklikheid onderskei nie, en mettertyd begin hy dink dat dit die norm is.

Kyk na die video: WAANSIN Woordfees 2016 - bespreek nou! (Oktober 2019).

Загрузка...